Het verhaal van 't Hoekske
Een huis van 1817, een café sinds 1905. Het kleinste café van Ardooie heeft een langer verhaal dan je zou denken.
Eerst een huis
Het huis op de hoek van het Polenplein duikt voor het eerst op op het primitief kadasterplan van 1817. In de eeuw daarna wordt het gesplitst, verbouwd en weer samengevoegd: in 1902 wordt het oostelijke deel gedeeltelijk heropgebouwd, en in 1905 koopt werkman Alfons Carron het pand. Dat jaartal staat vandaag nog altijd op het uithangbord.
Het is een huis om naar te kijken: witgeschilderde baksteen onder een schilddak, met op de nok een klokkenruitertje met windwijzer. De luiken en de oude ramen met hun fijne roedeverdeling zijn er nog, net als de balken en de zwarte plavuizen binnen. Het pand staat dan ook in de inventaris van het bouwkundig erfgoed van Vlaanderen.
Dan een café
Ardooie was ooit een dorp van herbergen: de Heemkundige kring telde er meer dan honderd, en het Marktplein en het Polenplein waren samen één lange toog. Daar blijft vandaag amper een tiende van over.
In 1987 maakte accordeonist Jean-Pierre Kindt er zijn muzikale bruine kroeg van. Hij speelde er zelf, en de mensen kwamen erop af als bijen naar stroop. Na hem hielden Pavel en later Koos de toog draaiende. Vandaag is het café nog altijd wat het in 1987 was: donker hout, rode gordijnen, en tijd genoeg voor een babbel.